بــــــهار

باز دوباره بوی عید می آید  

باز دوباره سمنو، سنجد و سیر، سکه و ساعت و سبزه روی میز

باز دوباره انعکاس نور آب در آینه، رحَل قرآن، بوی سیب

باز دوباره همه جمع، شاب و پیر، خوش و خرم، پر امید، چهره ها خوشحال

بچه ها شاداب،چشم بردست، خنده برلب، منتظر

همه خوشحالند، بوی عید می آید

همه باهم منتظر،تاکه آن باره سوارِ سرخ پوشِ ثانیه، برسد بر سر آن نقطه ی عُمر

این سوار تیز پای پرخروش از سر کوی بهار می آید 

گرچه می آید به ظاهر خندان،اما در درونش نیش خند

ماهمه خوابیم ، نمی دانیم و خوشحالیم.

او همان است، آن بهار متظاهر،آن بهار متمادی، او همانی است که هرسال می رباید از من و تو،  هشت هزار و ششصد و چل ساعت ناقابل!....

تا رسد یکه سوار ثانیه بر سر آن نقطه ی عطف، می رود از کف ما یکسال عمر  

همه خندان،خوشحال، همه شاداب،بی باک

کنج دیوار،کنار پنجره ،روی آن صندلی کهنه،پیر سال آزمای خنده ای سرداد، بس ساکت

اوهمان بود که سالاسال، از سر غفلت می خندید و امسال از سر نومیدی

های مردم این چه رسمی است آخر؟ پس چرا می خندید، و چرا خوشحالید؟

شاید آن سال دگر، آن بهار متظاهر، آن بهار متمادی، آخرین سالش باشد که تواند برباید عمر ما....

پس بیایید همه باهم، در این دنیایِ سالوسِ سبک پا، که هر سال بدترش خواهد شد، مهربانتر باشیم 

پس بیایید مهربانتر باشیم.

حـــســیــن آذرنــیـــا

25 اسفند ماه 1386

   ســـــاعـــــت 12:14

باره سوار سرخ پوش ثانیه: عقربه ی ثانیه شمار (که معمولا قرمز رنگ است)

نقطه ی عمر: نشان ثانیه ی آخر از هر سال

سالوس : فریب دهنده مکار- حیله گر

سبک پا : کنایه از زود گذر و  تند رو