امیدوارم که حالتون خوب باشه، اما من که اصلا حالم خوب نیست و اینم بخاطر این خبریه که شنیدم و اون خبر، خبر در گذشت ناگهانی و غیر قابل باور هنرمند گرامی و بزرگ استاد خسرو شکیبایی بود،که این هنرمند عزیز امروز صبح ساعت ۹ در بیمارستان و بعلت نارسایی قلبی درگذشت. و من از طرف خودم به حانواده ی محترم این هنرمند و جامعه ی هنری ایران تسلیت عرض میکنم، برای شادی روح این هنرمند عزیر یک فاتحه بخونید!

آقا الان که من این مطلب و نوشتم دقیقا ۴ روز میشه که رفیقم یا میشه گفت یارو یاورم یا بازم میشه گفت یکی از عزیز ترین افراد زندگیم یا بازم میشه گفت برادرم یا خودمونی تر داداشم (بابا پسر عمه ام و میگم، محسن) که خیلی هم دوستش دارم از پیشم رفته،به کجا؟ به مالزی برای درس خوندن، رفته که با مدرک فوق لیسانس یا اگه حسش بود دکتری برگرده،اما حالا من چیکار کنم که دیگه تا دوسال هیچ رفیقی به این صمیمیت و خوبی و مهربونی گیرم نمیاد یا اگه هم بیاد باز محسن نمیشه، اما به قول محسن که البته اونم از قوله ینفر دیگه گفته که نمیدومنم اون خودش گفته یا بازم از فوله یه نفر دیگه گفته میگه که:

اگر چه تلخ باشد فرقت يار/ در او شيرين بود اميد ديدار

خوش است اندوه تنهايی کشيدن/ اگر باشد اميد باز ديدن

خوب به هر حال چون من خیلی دوستش دارم و می دونم که محسن میتونه از این فرصت خوب استفاده کنه و موفقیتش برای منم خوشحال کننده است زیاد ناراحت نیستم که رفته البته درسته که دلم خیلی براش تنگ میشه، آخه انصافا نه خودت بگو دو نفر که هفته ای حداقل ۷ بار هم دیگر و میدیدن اما الان نمیبینن دلتنگی نداره، داره دیگه عزیز من، اما الانم با وبکم همدیگرو میبینیم، درسته یکم حرکات اسلوموشنه اما بهتر از هیچیه! 

و در آخر هم براش آرزوی موفقیت میکنم، البته حیف که اسلام دست و باله مارو بسته وگرنه یکمی هم دوستانه تر حرف میزدیم

کنکور ۸۷ هم تمام شد و جاداره که از همینجا به تمام متولدین سال ۱۳۶۷ که امسال آخرین فرصتشون بود که تو کنکور شرکت کنند و این فرصت رو هم مثل بقیه خراب کردن و هیچ یک از موارد معافی رو که در زیر نام برده شده رو ندارند تسلیت بگم (هم به خانواده هم به خودشون) و براشون در تمام مراحل زندگی (خصوصا ۲سال سربازی) آرزوی موفقیت کنم، و امیدواریم که جزو دسته ی دوم سرباز ها شمرده نشند.

و اما اون دسته از افرادی که مثل بنده متولد سال ۱۳۶۸ تو این ۱۳ ماه مونده به کنکور بعدی سعی کنند تلاش خودشونو بکنند تا به سرنوشت گروه متولدین ۶۷ دچار نشوند و البته سعی هم بکنید فرقی نمی کنه چون این موضوع شتریه که در خونه ی همه میخوابه مگه این که بتونند یکی از دو نوع زیر رو برا خودتون دست و پا کنید و این در مورد اون شتره استثنا است.( یعنی اینکه در خونه همه نمی خوابه یا اگه بخوابه هم میتونید بیدارش کنید تا بره در خونه ی همسایتون بخوابه)  

انواع معافیت

۱- معافیت به جهت معلولیت (مثل صاف بودن کف پا، نرم بودن راست کره ی مغز، نداشتن قلب و ...)

۲- معافیت های خاص (گردن کلفتی پدر یا آشنایان، موضوع کفالت و موارد مشابه)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

توضیحات در مورد شکلک ها:

 از اون جایی که وبلاگ من خواننده ی همیشگی نداره پس طنزه

 این افرادی هستند که وقتی شما تو اتوبوس هستید و دارید به سربازی اعزام میشید براتون بای بای میکنند

 این هم یعنی سعی خودتونو بکنید تا تو کنکور بعدی قبول شید

 و این هم چیله (دهنه ) اون افرادیه که معاف شدن ( که بهشون میگیم چیلتو ببند)

اینم که حالت موذیانه ای هست که وقتی شما اون شتره رو بیدار کردید و فرستادید در خونه ی همسایتون به قیافتون میگیرید

رهایی

من و او در قفس قاصد ِقصه ِهای ِ غمگین شده ایم

وای چگونه برهیم؟

یکه راه این رهیدن مرگ است

اما تا به کی چشم انتظار قاصد ِ این خبر ِ خوش باشیم؟

باید برهانیم خود را از قفس ِ تنگ ِزمان

قصه بس کوتاه است، تو بدان

فکری باید کرد، راهی باید جست!

وای چگونه و چطور؟

ناگهان تک موج ِ اشکش،ساحل ِ لب خشک ِ چشمش را نوردید

 و زبان نرم و نمناکش کویر آن لبانش را نوازید و بگفت:

که فقط ماییم آن خنجر تیز، که فقط ماییم و آن سینه ی نرم

باید بدریم سینه ی هم تا که رهیم از این غم

تاکه آورد همین جمله به لب، پر زد و رفت

من ماندم و آن خنجر تیز، من ماندم و غم

نگذشت از این واقعه ی تلخ همی ثانیه ای

که رها دیدم خود را و رهیدم از غم

حسین آذرنیا

31/اردیبهشت/1387

ساعت 13:04

دیگه خودتون ببخشید، این شعر زیاد خوب نشد خودم که اصلا حال نمیکنم

آخه خداوکیلی این چه مسخره بازییه، جوون مردم باید درس های ۳-۴ سال و که تازه درس های هرکدوم از سالا رو تو ۷-۸ سری امتحان با نمره ی ۷۵/۹ و با کمی پاچه خواری و کلاس خصوصی قبول شده رو بخونه و یجا امتحان بده! نه شما اصلا یه لحظه فکرشو بکن: ریاض،هندسه،جبر،ادبیات،زبان انگلیس،عربی(فلون فلون شده)، زبان فارسی،حسابان،فیزیک، و و و همشو یجا باید جواب بدی! مو به تنه آدم سیخ میشه! و دقیقا شبیه این عکسه می شید! باحاله مگه نه؟

حالا منم که تغیر رشته دادم دیگه بدتر،خواص مواد،سیر هنر در تاریخ، کارگاه، درک عمومی ریاضی فیزیک، درک عمومی هنر، خلاقیت نمایشی، خلاقیت موسیقی،زبان، عربی،و بقیه ی عمومیا+دروس ۳ ساله هنرستان خیلی باحاله من که کلی حال کردم. خلاصه این طوریه. بعدش که چی؟ بعد آقای سپهری هم میاد میگه:

اهل دانشگاهم رشته ام علافي‌ست جيب‌هايم خالي ست پدري دارم حسرتش يك شب خواب! دوستاني همه از دم ناباب و خدايي كه مرا كرده جواب. اهل دانشگاهم قبله‌ام استاد است جانمازم نمره! خوب مي‌فهمم سهم آينده من بي‌كاريست من نمي‌دانم كه چرا مي‌گويند مرد تاجر خوب است و مهندس بي‌كار وچرا در وسط سفره ما مدرك نيست! ((چشم ها را بايد شست جور ديگر بايد ديد)) بايد از آدم دانا ترسيد

امیدوارم که حالتون خوب باشه، اگه هم نیست همینه که هست چون کاریش نمیشه کرد.

منم که کُلاً حالم خوب نیست،حالم گرفته، دیدی ماهیچه پات میگیره چه بده،حالا حساب کن حالت بگیره.(خیلی درد داره)

دکتر و دوا هم که نداره باید ولش کنی تا ول کنه. البته اگه کسی دوا یا روشی بلده بگه ها شاید جدیدا یه کارایی کرده باشن. خلاصه که حالمون گرفته اگه شعر قشنگ متن قشنگ چیزی دارین برامون بفرستین شاید استفاده کردیم خوب شدیم.به امید دیدار.

خدا حافظ

آقا این چه وضعیه من الان ۱۰ روزه هی میام نگاه میکنم میبینم هیچکس نظر نداده.خوب نظر بدین خجالت نمی کشین. حالا اینشاءالله بزودی یه کارایی می کنم که نظر یادتون نره.

اَمان

امان از من

امان از این همیشه درهم دَوّار

امان از این دل هموار

امان ازمن امان

امان از این همه پژواک سردرگم

امان از این همه پروا

امان از این ره  مردافکنِ متروک

امان از این همه مرداب

امان از زندگی های پر از آشوب

امان از رقّت و سختی

امان از این همه نامردی مردان

امان از من امان از تو

امان از هرکه ناجور است

امان از این دلِ تنها

امان از من، امان از تو، امان از ما امان!

سلام

سلامت می کنم من

سلامی از شقایق از پرستو

سلامی سبز تر از رنگ بهار

با نوایی خوش تر از بلبل عشق

سلامی نرم تر از ابر بهار

سلامی با همان گرمی عشق

با شمیمی خوش تر از این نم خاک

این سلامم را تو پاسخ ده

نه به رنگی و نه بویی

با همان رنگ کدر

نه به گرمی، نه به نرمی

با همان گرمی آوا

با همان سختی دل

فقط از بهر جواب

فقط از گوشه ی چشم

 چه بسا مثل سراب

باز سلامت می کنم

باز سلام

                                                                               حـــســیـن آذرنــیـــا

                                                                                 27 فروردین 1387                                                                                ساعت 23:50

بــــــهار

باز دوباره بوی عید می آید  

باز دوباره سمنو، سنجد و سیر، سکه و ساعت و سبزه روی میز

باز دوباره انعکاس نور آب در آینه، رحَل قرآن، بوی سیب

باز دوباره همه جمع، شاب و پیر، خوش و خرم، پر امید، چهره ها خوشحال

بچه ها شاداب،چشم بردست، خنده برلب، منتظر

همه خوشحالند، بوی عید می آید

همه باهم منتظر،تاکه آن باره سوارِ سرخ پوشِ ثانیه، برسد بر سر آن نقطه ی عُمر

این سوار تیز پای پرخروش از سر کوی بهار می آید 

گرچه می آید به ظاهر خندان،اما در درونش نیش خند

ماهمه خوابیم ، نمی دانیم و خوشحالیم.

او همان است، آن بهار متظاهر،آن بهار متمادی، او همانی است که هرسال می رباید از من و تو،  هشت هزار و ششصد و چل ساعت ناقابل!....

تا رسد یکه سوار ثانیه بر سر آن نقطه ی عطف، می رود از کف ما یکسال عمر  

همه خندان،خوشحال، همه شاداب،بی باک

کنج دیوار،کنار پنجره ،روی آن صندلی کهنه،پیر سال آزمای خنده ای سرداد، بس ساکت

اوهمان بود که سالاسال، از سر غفلت می خندید و امسال از سر نومیدی

های مردم این چه رسمی است آخر؟ پس چرا می خندید، و چرا خوشحالید؟

شاید آن سال دگر، آن بهار متظاهر، آن بهار متمادی، آخرین سالش باشد که تواند برباید عمر ما....

پس بیایید همه باهم، در این دنیایِ سالوسِ سبک پا، که هر سال بدترش خواهد شد، مهربانتر باشیم 

پس بیایید مهربانتر باشیم.

حـــســیــن آذرنــیـــا

25 اسفند ماه 1386

   ســـــاعـــــت 12:14

باره سوار سرخ پوش ثانیه: عقربه ی ثانیه شمار (که معمولا قرمز رنگ است)

نقطه ی عمر: نشان ثانیه ی آخر از هر سال

سالوس : فریب دهنده مکار- حیله گر

سبک پا : کنایه از زود گذر و  تند رو

زمستان

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پارا  دید نتواند

که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کس یازی 

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است

نفس کز گرم گاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کاینست پس دیگر چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟

مسیحای جوانمرد من ای ترسای پیر پیرهن چرکین

هوا بس ناجوانمردانه سرد است .... آی .....

دمت گرم و سرت خوش باد

سلامم را تو پاسخ گوی در بگشای

منم من میهمان هر شبت لولی وش مغموم

منم من سنگ تیپا خورده ی رنجور

منم دشنام پست آفرینش نغمه ی ناجور

نه از رومم نه از زنگم همان بیرنگ بیرنگم

بیا بگشای در بگشای دلتنگم

حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد

تگرگی نیست مرگی نیست

صدایی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است

من امشب آمدستم وام بگذارم

حسابت را کنار جام بگذارم

چه می گویی که بیگه شد، سحر شد بامداد آمد؟

فریبت می دهد بر آسمان این سرخی بعد از سحر گه نیست

حریفا! گوش سرما برده است این، یادگار سیلی سرد زمستان است

و قندیل سپهر تنگ میدان زنده یا مرده

به تابوت ستبر ظلمت نُه توی مرگ اندود پنهان است

حریفا رو چراغ باده را بفروز شب با روز یکسان است

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

هوا دلگیر،درها بسته،سرها در گریبان،دستها پنهان

نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین

درختان اسکلت های بلور آجین

زمین دلمرده سقف آسمان کوتاه

غبار آلوده مهر و ماه

زمستان است

طولانی بود نه خوب دیگه اخوان ثالثه دیگه جنبه که نداره موضوع شعرشو میجوه له له میکنه بعدش میگه بعدی!....

دیگه داشتم از بدن درد می مردم. خیلی بدنم درد میکرد! چرا؟

معلومه دیگه ۱ هفته بود که کامپیوترم خراب شده بود. خیلی بد دردیه خدا نصیب کسی نکنه

خوب دیگه به آخرای ماه محرم رسیدیم و دهه فجر هم که شروع شد حالا از شاعرا دعوت میکنیم که

بترکونن چون درخواست خیلی زیاد بوده ولی الان از اتاق فرمان دارن اعلام می کنن که وقت نداریم

نمی تونیم نامه ها رو بخونیم خلاصه از همه ی بینندگان جان که در ایم مرغزار شعر به ما دیدن کردن تشکر داریم(تریپ حرف زدن محمد صالح اعلا). شما را به خدای بزرگ می سپاریم.

اول از همه فرا رسیدن ماه محرم رو به شما تسلیت میگم.

دوم اینکه از شاعران گرامی:

میثم الشعرا

محسن الدوله

حکیم حسین بن مسعود

خواهش می کنم که مشاعره های خود را تعطیل کرده تا پایان ماه محرم.بالا خره باید حرمت این ماه رو نگه داشت.

با تشکر خود نویسنده!

اول از همه یه معذرت خواهی به شما بدهکار بودم اونم اینکه این چند وقت وقت نشد آپلودش کنیم.

اونم (یعنی همینکه تو این چند وقت وقت نشد....)به خاطر امتحانای تغیر رشته بود. اوه حواسم نبود اینو باید یکم جلوتر می گفتم.(اشکالی نداره ادامه بده) میگفتم آقا ما رشته ی ریاضی بودیم حقیقتا هم ریاضیمون خوب نبود یعنی عتلاقه ای نداشتم یاد بگیرم چون واقعا اعصابمو میهترهکوند. می دونی چرا؟

چون نفس خبیثم هی میگفت آخه اینا چه بدرد می خوره (منظورش این ایکس و ایگرگ ها بود) خوب دیدم راستم میگه.خلاصه آقا ما با این ریاضی حال نکردیم.

حالا یه سوال پیش میاد که چرا من تو این دوسال ریاضی رو تحمل کردم؟(خصوصا حسابان بی..)اِ بی ادب.

من مهندسی کامپیوتر رو دوست داشتم اما یه چیز دیگه رو هم دوست داشتم و اون هنــــــر بود اما اطلاعاتم از هنر کم بود به همین دلیل هم بود که در ذهنم کمرنگ تر از مهندسی کامپیوتر بود.

اما بعد از مدتی کم کم اطلاعاتم در مورد هنر افزایش یافته و علاقه هم افزایش یافت.

خلاصه رفتیم دونبالشو پیگیر شدیم تا اینکه پیش دانشگاهی هنر رو پیدا کردم رفتیم اونجا و حرفامون رو زدیم و برای امتحانات تغییر رشته ثبت نام کردیم.و اون پیش دانشگاهی ریاضی رو هم که میرفتم یه خط در میون کردیم(یعنی فقط کلاس های عمو می رو می رفتم و کلاس های اختصاصی رو نمی رفتم و چون کلاس های عمومی بین کلاس های اختصاصی بود بنا بر این من می بایست یک روز در میون می رفتم.)

تا رسیدیم به اینجا که الان که دارم اینا رو مینویسم ۱۰ ساعت از دومین امتحان تغییر رشته که اسمش هم مبانی هنر های تجسمی است می گذرد. البته هنوز ۲ تا دیگه هم مونده.

البته من همینطوری از روی هوا و هوس این کارو نکردم رفتم پیش مشاور تحصیلی مدرسه باهاش صحبت کردم اون یه حرفی بهم زد که باعث شد تصمیمم عوض بشه و اون این بود که:

«من کاری ندارم شما چه رشته ای رو می خواهید ادامه بدید اما هر رشته ای رو که انتخاب می کنید بازار کارش رو هم برای ۷-۸ سال دیگه بسنجید.» دیدم راست میگه الان مهندسی کامپیوتر دیگه اشباع شده.

 چه مهندس ها رفته بر کوه ها             چه مهندس ها رفته بر دارها 

دیدم که رشته هنر هر چی که باشه (البته اون رشته ای که من انتخاب کردم) تا ۸ سال دیگه خیلی جاداره تا اشباع بشه پس این کارو کردم (همینی که تا حالا داشتم براتون می گفتم اگه یادتون رفته از اول بخونید!)

نظر شما چیه؟

حالا هم دوتا عکس از خودم! کدومش بیشتر بهم میاد؟

من دوباره اومدم. مرسی تشویق نکنید. مرسی ممنون از لطفتون.

حضار گرامی از اینکه وب لاگمون چند وقتی آپ نشد (نکردیم) شرمنده به دلیل تغییر منزل و نبودن تلفن (یعنی اتاق من تلفنش قطع بود باید وصل می شد) و همچنین آب و هوای شیراز ( که تاثیر بسزایی در .....  دارد) نشد دیگه. و از همین جا از همه عزیزانی که نظر دادن تشکر می کنم.

جواب: چون مردم شیراز خیلی فعال هستند(Active) و وقت کافی جهت رسیدن به امور روزمره را ندارند در نتیجه برای جویدن که دیگه اصلا وقت ندارند. از همین رو است که سالاد را ریز کرده که نیازی به جویدن نداشته باشد و وقت تلف نشود.

2.چرا در شیراز کسی را در حال دویدن نمی بینید (اگر هم ببینید داره ورزش می کنه(البته طرف شیرازی نیست)یا چیزی ازش دزدیدن)؟

جواب: به دلیل وجود امکانات ارتباطی بسیار پیشرفته در شیراز دیگر نیازی نیست برای پرداخت قبض و یا رساندن پیغامی به کسی، به بدن خود فشار وارد کرد و دوید.

3. چرا وقتی به یک مغازه در شیراز مراجعه میکنید و چیزی را می خواهید و آن کمی دور تر از دست فروشنده باشد(حتی 5/1 سانت.البته فروشنده باید در حالت نشسته باشد و هیچ گونه حرکتی نکند)

فروشنده به شما میگوید نداریم.

جواب: دلیلی ندارد که وقتی چند قدم جلوتر مغازه ای دیگر همان جنس را دارد شما فروشنده را وادار به انجام حرکات بدنی سخت کنید! خوب از مغازه بعدی می خرید.

تذکر: البته این روند ادامه می یابد تا زمانی که مغازه n ام فروشنده ای غیر شبرازی داشته باشد.

و ....

الته این نمونه ای از سوالات علمی است که در این پست مطرح شد. از این قبیل سوالات زیاد است. بله جناب فضلی!

حتما پست حتما بخونید رو بخونید. و اگه می تونید یه کمکی به این بچه ها کنید ازتون خواهش میکنم.

طرف صبح از خواب بیدار میشه میره دست شویی و اینا بعد میگه خوب چیکار کنم ؟

آهان کارت اینترنت میزنم! آره خوب فکریه

بعد وورد(word) رو باز میکنه یه چهارتا دایره میکشه وسطش هم مینویسه اینترنت پرسرعت E1 (گو.... باشه)

بعدشم پیرینتر رو روشن میکنه ۱۰ تا پرینت میگیره. با قیچی کات میکنه میره میده بقالی محل میگه: به مردم بگو اینترنتش خداس بگو پرسرعت(گو......باشه) مردم هم نفهم میرن می خرن ماهم نفهم رفتیم خریدیم. آشغال بعد زنگ میزنی پشتیبانی میگه مشکل از کامپیوترتونه(کثا...ت)

حالا بگو اسمش چیه؟

فردوس (گو.......باشه)

هرکی که تو این شبا به عبادت بپردازه تا سال دیگه همین موقع بیمه کامل میشه حتی از بیمه سینا  هم بهتره.  ۱ ساله بدون هزینه

سلام امیدوارم که حالتون خوب باشه

اصلا قرار نبود همچین پستی رو بذارم اما امروز صبح ساعت 10 که همراه خانواده رفتیم بهزیستی برای کمک به بچه های بی سرپرست . تصمیم گرفتم که این پست و بذارم تا شاید بتونم یه کمکی به اون بچه ها کنم. وارد اون شیرخوار گاه شدیم البته بهمون گفتن که بدون وقت قبلی نمیشه برین ملاقات بچه ها ولی با اصرار مامان بهمون اجازه دادن. وارد یک راهرو شدیم محیط دل انگیزی بود چندین اتاق در دو طرف راهرو بود پرستار ها هم از این اتاق به اون اتاق می رفتن.محیط خیلی ساکت بود انگار غبار غم همه جا رو پوشونده بود. وارد اولین اتاق شدیم که مخصوص شیرخواره ها بود همه کوچولو بودن و بی سرپرست هرکدوم روی یک تخت خوابیده بودن ما هم بین تخت ها راه می رفتیم و اونا رو نگاه میکردیم  طولی نکشید که من گریه ام گرفت. و دیگه نتونستم اونجا بمونم رفتم بیرون یه چند دقیقه ای گریه کردم و دوباره بر گشتم.

اتاق بعدی بچه هایی بودن که سنشون بین 2 تا 5 سال بود همین که وارد اتاق شدیم بچه ها به طرفمون اومدن، دستمو گرفتن و می گفتن: عمو بشین عمو بشین. اتاق قشنگی بود یه پنجره رو به بیرون که محیط سبز بود با چندتا وسیله ی بازی ، دو طرف اتاق تخت بچه ها بود و وسط هم یک قالی بود که همه رو اون نشسته بودن و بازی می کردن. من هم همونجا نشستم هی بچه ها می اومدن و مینشستن رو پاهام انگار که اولین باری بود که کسی بقلشون می کنه من هم  اونا رو بقل می کردم بهم می گفتن عمو اسمت چیه؟ منم جواب می دادم واقعا صحنه ی ناراحت کننده ای بود. یکی از بچه ها بود که خیلی گریه می کرد، از پرستار پرسیدم که این بچه چرا گریه میکنه؟ گفت:« تازه از مادرش جدا شده و تازه اومده اینجا بخاطر همین هنوز فکر مادرش» این جا بود که من خیلی ناراحت شدم جلوی خودم و گرفته بودم که گریه نکنم  بعد کمی با بچه ها بازی کردم هر کدومشون یه چیزی ازم می خواست، یکی میگفت عمو برام آدامس موزی می خری؟ یکی دیگه میگفت من شیر می خوام، یکی دیگه عروسک ویکی شون هم میگفت عمو بازم میای، منم که کاری از دستم ساخته نبود چون به پرستار گفتم این اطراف مغازه کجاست گفت که لطفا چیزی براشون نخرید اگه می خواید پول بدین تا ما خودمون براشون یه چیزی بگیریم و به عنوان عصرانه بهشون بدیم. من خیلی ناراحت شدم. وقتی خواستیم بریم بچه ها ولمون نمی کردن که بهشون گفتیم فرداهم میایم. که دیگه از اون اتاق اومدیم بیرون و یه مبلغی رو به عنوان کمک به اون بچه ها به مدیریت اون مرکز دادیم. بعد که خواستیم بریم من پشت فرمون ماشین بودم

موقعی که رانندگی میکردم همش صدای اون بچه ها تو گوشم بود که می گفتن عمو برامون ماشین می خری؟

منم همینطور گریه می کردم تا وقتی که به خونه رسیدیم. و تصمیم گرفتم که این جریان رو براتون بنویسم.اینم دو سه تا عکس از اون بچه ها.

این آقا پسر کوچولو اسمش علیرضا است

 

ازتون خواهش می کنم هر چقدر که می تونین به این بچه ها کمک کنید.

اینم آدرس اون مرکز: از میدان ارتش به سمت خیابان احمدی نو وارد خیابان که شدید کمی که جلو رفتید سمت راستتون یه تابلوی آبی کوچیکه که نوشته شیرخوارگاه وارد اون خیابون فرعی می شید و آخر خیابون دست چپ.

حتما برین چون واقعا لازمه.

می بینید که یه نفر به نام روح یخی نظر دادن :من خودمو خوردم بیا ببین چی طوری جوییدم خودمو!

این جمله اصلا معنی نمی ده چرا؟

چون وقتی ایشون خودشو خورده ما چه جوری بریم ببینیم که خودشونو جوییدن مگه اینکه قبل از اینکه هضم بشن یه کاری کنیم.

سلام روانی من

حالا این جاست که جمله دارای دوتا معنی میشه بستگی داره کجای جمله کاما باشه:

۱- اگه اصلا کاما نداشته باشیم: یه چیزی تو مایه های یه موجود دوست داشتنی معنی میده مثل:  سلام کوچولوی من

۲- اگه کاما قبل از روانی باشه: جمله ادبی میشه یعنی سلام بر تو ای کسی که روانی منی.

پس نتیجه می گیریم شما که معلوم نیست می خوای کاما بذاری یا نه تو پرانتز بنویس که ما تکلیف خودمونو بدونیم.

مثال: طرف خداست

تحلیل: اینک میگه طرف خداست نه اینکه واقعا خداست.

اثبات: از راه برهان خلف می ریم: فرض می کنیم طرف خداست.بعد پیش خودمون میگیم اِ ما که خدا رو  نمیبینیم اما این یارو رو که می بینیم پس این با فرضمون تناقض داره پس فرضمون اشتباه است پس یارو خدا نیست.

تذکر:اینکه میگن طرف روانیه نه اینه که روانیه در واقع روانیه یه چیزیه یعنی روانیه اون چیزیه که خوره ی اونه.

حالا خوره یعنی چی؟

یعنی اینکه طرف اون چیزی رو که خوره ی اونه جویده.

مثال: می گن طرف کتاب فلان درس رو جویده یعنی خوره ی کتابه.

حالا از اثبات بالا و تذکر بالا نتیجه می گیریم که اون یارو...نه اون اولیه ها اون که خوره ی کتاب بود روانیه.

به همین سادگی.

با سلام به همه ی روانی های محترم منطقه!

این روانی نه اون روانیه یه چیزه دیگست

نمی تونم دقیقا معنی شو به زبون بیارم نه که فکر کنید زشته نه     نمی تونم